Ontwerp: het systeem moet als geheel kloppen
De eerste stap in het ontwerp is bepalen hoeveel warmte de woning nodig heeft. Op basis van een warmteverliesberekening of een goede indicatie daarvan wordt het vermogen van de warmtepomp bepaald.
Bij een monoblock zit het volledige opwekkingsgedeelte buiten en gaat warm water via cv-leidingen de woning in. Daardoor zijn afstand en leidingdiameter belangrijke aandachtspunten in het ontwerp. Hoe verder de buitenunit van de woning af staat, hoe groter de kans op warmteverlies. Wanneer de unit op grotere afstand van de woning staat, kunnen zwaar geïsoleerde terreinleidingen nodig zijn. Daarom is het advies om de unit relatief dicht bij de woning te plaatsen.
Als we praten over renovatie, moet ook gekeken worden of het bestaande afgiftesysteem geschikt is voor de lagere watertemperaturen van een warmtepomp. Een radiator die bij 70 °C voldoende vermogen levert, kan bij 35 of 40 °C te klein zijn. Dan kan een grotere radiator of ventilatorconvector nodig zijn. Daarnaast moet worden gecontroleerd of het bestaande leidingwerk voldoende water kan transporteren.
Als laatste verdient de positie van de buitenunit zelf aandacht. Het toestel moet voldoende lucht kunnen aanzuigen en uitblazen en zo worden geplaatst dat sneeuw, ijs en wind de werking niet belemmeren. Ook moet je rekening houden met het geluid richting omwonenden.
Ingebruikstelling: zorg voor een zo goed mogelijk rendement
Als je een monoblock warmtepomp ingebruikstelt, dien je eerst gebruikelijke controles uit te voeren. De belangrijkste controle is de dichtheid van het waterzijdige systeem. Maar ook dingen als de systeemdruk, ontluchting en vorstbeveiligingskleppen dienen gecheckt te worden. Na deze gebruikelijke controles, kun je beginnen met de inregeling. Daarbij moeten warmtepomp, leidingnet en afgiftesysteem als één geheel worden bekeken.
Belangrijk hierbij is om te kijken naar instellingen zoals aanvoertemperatuur, delta T en het moment waarop elektrische bijverwarming wordt ingeschakeld. Deze hebben namelijk direct invloed op het rendement van het systeem. Staat de aanvoertemperatuur onnodig hoog of springt het elektrische element te vroeg bij, dan loopt het elektriciteitsverbruik op. Ook vloerverwarming en radiatoren moeten goed op elkaar worden afgestemd.
Wat de optimale instellingen zijn, verschilt per merk, toestel en installatie. De fabrieksinstellingen zijn daardoor niet automatisch de beste instellingen voor elk gebouw.
Onderhoud: houd vooral de buitenunit vrij
Een monoblock warmtepomp is onderhoudsvriendelijk. Daar waar een splitwarmtepomp vaker wettelijk verplichte controles heeft vanwege losse koelleidingen, is dit periodieke onderhoud bij een monoblock niet nodig. Het is wel belangrijk dat bladeren, vuil en andere vervuiling de luchtstroom rond de buitenunit niet belemmeren.
Daarnaast vraagt vorstbeveiliging specifieke aandacht. Omdat water naar het buitentoestel loopt, moet worden voorkomen dat dit bij stilstand en strenge vorst bevriest. Goede isolatie en een passende vorstbeveiliging beschermen de installatie tegen schade.
Een monoblock warmtepomp presteert pas goed als de rest van de installatie klopt. Een verkeerde leidingdiameter, een te hoge aanvoertemperatuur of een ongelukkige positie van de buitenunit kan direct gevolgen hebben voor rendement, comfort en geluid. Juist daarom zijn er in drie fasen duidelijke aandachtspunten: bij het ontwerp, tijdens de ingebruikstelling en in het onderhoud.
Ontwerp: het systeem moet als geheel kloppen
De eerste stap in het ontwerp is bepalen hoeveel warmte de woning nodig heeft. Op basis van een warmteverliesberekening of een goede indicatie daarvan wordt het vermogen van de warmtepomp bepaald.
Bij een monoblock zit het volledige opwekkingsgedeelte buiten en gaat warm water via cv-leidingen de woning in. Daardoor zijn afstand en leidingdiameter belangrijke aandachtspunten in het ontwerp. Hoe verder de buitenunit van de woning af staat, hoe groter de kans op warmteverlies. Wanneer de unit op grotere afstand van de woning staat, kunnen zwaar geïsoleerde terreinleidingen nodig zijn. Daarom is het advies om de unit relatief dicht bij de woning te plaatsen.
Als we praten over renovatie, moet ook gekeken worden of het bestaande afgiftesysteem geschikt is voor de lagere watertemperaturen van een warmtepomp. Een radiator die bij 70 °C voldoende vermogen levert, kan bij 35 of 40 °C te klein zijn. Dan kan een grotere radiator of ventilatorconvector nodig zijn. Daarnaast moet worden gecontroleerd of het bestaande leidingwerk voldoende water kan transporteren.
Als laatste verdient de positie van de buitenunit zelf aandacht. Het toestel moet voldoende lucht kunnen aanzuigen en uitblazen en zo worden geplaatst dat sneeuw, ijs en wind de werking niet belemmeren. Ook moet je rekening houden met het geluid richting omwonenden.
Ingebruikstelling: zorg voor een zo goed mogelijk rendement
Als je een monoblock warmtepomp ingebruikstelt, dien je eerst gebruikelijke controles uit te voeren. De belangrijkste controle is de dichtheid van het waterzijdige systeem. Maar ook dingen als de systeemdruk, ontluchting en vorstbeveiligingskleppen dienen gecheckt te worden. Na deze gebruikelijke controles, kun je beginnen met de inregeling. Daarbij moeten warmtepomp, leidingnet en afgiftesysteem als één geheel worden bekeken.
Belangrijk hierbij is om te kijken naar instellingen zoals aanvoertemperatuur, delta T en het moment waarop elektrische bijverwarming wordt ingeschakeld. Deze hebben namelijk direct invloed op het rendement van het systeem. Staat de aanvoertemperatuur onnodig hoog of springt het elektrische element te vroeg bij, dan loopt het elektriciteitsverbruik op. Ook vloerverwarming en radiatoren moeten goed op elkaar worden afgestemd.
Wat de optimale instellingen zijn, verschilt per merk, toestel en installatie. De fabrieksinstellingen zijn daardoor niet automatisch de beste instellingen voor elk gebouw.
Onderhoud: houd vooral de buitenunit vrij
Een monoblock warmtepomp is onderhoudsvriendelijk. Daar waar een splitwarmtepomp vaker wettelijk verplichte controles heeft vanwege losse koelleidingen, is dit periodieke onderhoud bij een monoblock niet nodig. Het is wel belangrijk dat bladeren, vuil en andere vervuiling de luchtstroom rond de buitenunit niet belemmeren.
Daarnaast vraagt vorstbeveiliging specifieke aandacht. Omdat water naar het buitentoestel loopt, moet worden voorkomen dat dit bij stilstand en strenge vorst bevriest. Goede isolatie en een passende vorstbeveiliging beschermen de installatie tegen schade.
Een monoblock warmtepomp presteert pas goed als de rest van de installatie klopt. Een verkeerde leidingdiameter, een te hoge aanvoertemperatuur of een ongelukkige positie van de buitenunit kan direct gevolgen hebben voor rendement, comfort en geluid. Juist daarom zijn er in drie fasen duidelijke aandachtspunten: bij het ontwerp, tijdens de ingebruikstelling en in het onderhoud.